Besmet met huiswachtenvirus

Agnes (5) en Margo (2) veren op als het Zeehuis in zicht komt. Zij zijn (in 2009) beslist de jongste hulp-huiswachten die er bij het Nivon rondlopen. Hun ouders, Sander en Eveline de Munck, zijn de echte gastheer en gastvrouw. “Waarom zou je wachten tot je ouder bent” vinden Sander en Eveline. Toorts ging bij het jonge gezin op bezoek.

 

In een brief van het bestuur van het Zeehuis werd gevraagd om nieuwe huiswachten, vertelt Sander. “Leuk!”, dachten Eveline en Sander direct. “Maar wel pas als we ouder zijn!” Dat ze ook zo jong al huiswacht zouden kunnen zijn, daar hadden ze nog niet over nagedacht. Er staan immers meestal ouderen bij de receptie… Uiteindelijk besloten ze zich op te geven voor een stageweekend. “We waren direct verkocht en een paar weken later stonden we alleen als huiswacht in het Zeehuis. Het was een rustige week, met een kleine groep wandelaars die het hele Zeehuis had afgehuurd. Zo konden we op ons gemak ervaren hoe het ons zou bevallen.” Inmiddels zijn Sander en Eveline alweer bijna vijf jaar huiswacht. De verdeling van de taken gaat vanzelf. Sander en Eveline schrijven om en om de gasten in en verkopen ansichtkaarten, wereldwinkelproducten of duinkaarten. Ze zijn blij met “Nivonline”. “Er is geen papierwerk meer. Alle reserveringen en alle betalingen gaan via de computerkassa. We vinden het erg praktisch, hoewel we sommige ouderen er wel eens mee zien worstelen.”

Wierook op de kamer

Agnes is trots dat ze kan meehelpen: “Ik controleer met papa de kamers.” Samen met Margo demonstreert ze hoe ze de wasmand naar de wasruimte brengt. Agnes helpt ook met het ophangen van schone handdoeken in de badkamers. Wandelaars of fietsers in de buurt weten het Zeehuis altijd te vinden. “Laatst vloog er iemand met de fiets over de kop en brak twee polsen. De aanwezige huiswacht heeft toen de vrouw naar het ziekenhuis gebracht. Ook een vrouw die onwel was geworden tijdens een wandeling, had een passant naar het Zeehuis toegestuurd voor assistentie. We staan voor iedereen klaar.” Eveline heeft een training Bedrijfshulpverlening (BHV) gevolgd en er was een ontruimingsoefening in het Zeehuis. “Eigenlijk is brand het enige waar ik als huiswacht echt bang voor ben. Gelukkig was er tot nu toe alleen vals alarm, bijvoorbeeld doordat iemand wierook brandde op de kamer.” Relaxed en stressbestendig “Het werk als huiswacht is relaxed en altijd heel gezellig”, vinden Sander en Eveline. “We hebben het idee dat we op vakantie zijn.” Maar er moet wel hard gewerkt worden. “Je kunt niet voorspellen wat je over vijf minuten doet. Je wordt eigenlijk de hele dag door aangesproken. Uiteraard altijd op het moment dat
je net je koffie hebt ingeschonken. Het is handig als je van koude koffie leert houden”, lacht Sander. De kinderen passen zich goed aan. Agnes kan heel goed voor zichzelf zorgen. Eveline: “Op de rustige tijden gaat een van ons met de kinderen naar het strand of andere leuke dingen doen, terwijl de ander bij de balie blijft. In het weekend, als het vaak erg druk is, komt er geregeld familie langs die dan met de kinderen op stap gaat.” “Je moet als huiswacht stressbestendig en creatief zijn”, vindt Sander. “En je moet flexibel zijn”, vult Eveline aan. “Er stond onverwacht iemand aan de balie in de veronderstelling gereserveerd te hebben. Dat was helaas niet het geval en het huis was vol. We gaven de gast thee en schoten de huiswachtenkamer in om te overleggen: “Oh help, wat nu? Uiteindelijk kwam het na wat puzzelen toch nog goed. Laatst was er een familie die de kamers moest verlaten, maar in de veronderstelling was, de dag daarna pas te vertrekken. Ook dat konden we gelukkig oplossen.”

Schaken met de gasten

Er zijn huiswachten die van alles organiseren, maar dat gebeurt in het Zeehuis niet zo vaak. Daar is in de omgeving al genoeg te doen. “We hebben met Pasen wel een eierspeurtocht georganiseerd voor de kinderen. Overal in het huis waren verpakte chocolade-eitjes verstopt. Als ze vier verschillende kleuren inleverden, kregen ze een surprise en een kleurplaat. De chocolade-eitjes hebben we daarna op de balie gezet. Erg lang stonden ze er niet!”, zeggen Eveline en Sander lachend. Sander en Eveline vinden het leuk om veel contact met de gasten te hebben. Als de gasten dat zelf willen, natuurlijk. “We vinden het belangrijk om te weten wie er in het huis zijn.” Eveline is wel eens ongerust geweest over Sander. “Hij ging even de vuilniszakken naar buiten brengen en hij kwam maar niet terug. Van de kinderen weet ik dan meestal wel waar ze zitten, maar ik heb Sander overal lopen zoeken. Uiteindelijk vond ik hem. Hij was buiten met een gast aan het schaken!” Sander: “Het contact met de gasten is het leukste van het werk als huiswacht. Je krijgt veel waardering en leuke opmerkingen in het gastenboek. De schaker stuurde mij later nog een foto toe met een bedankje.”

Briefje op de vaat

Het is uiteraard niet altijd koek en ei, want er zijn ook gasten die ergens niet tevreden mee zijn. Die problemen moet een huiswacht zo goed mogelijk zien op te lossen. Eveline heeft een aantal jaren geleden de huiswachtentraining gedaan. “Daar heb ik in de praktijk nog steeds iets aan”, zegt ze. “We hebben rollenspellen gedaan met gasten die een probleem hadden. Een gast had als enige een kamer tussen andere gasten die bij een grote groep hoorden en hij vond dat er geluidsoverlast was. Je probeert dan een andere kamer te vinden, maar dat lukt niet altijd. Uiteindelijk adviseerden we de gast om ’s nachts oordopjes in te doen.” Ook vaat die blijft staan is soms een probleem. “Wij zijn daar vrij soepel in”, vinden Sander en Eveline. “We hebben de ervaring dat je vaak de verkeerde persoon er op aanspreekt, dus dat doen we niet meer. Tegenwoordig leggen we een briefje op de vaat met het verzoek om het op te ruimen en dat werkt goed.”

Huiswachtenvirus

De keuze voor het Zeehuis was voor Eveline en Sander vanzelfsprekend. “Het is een heel mooi huis, in een geweldig mooie omgeving. En zolang de kinderen klein zijn, is het ideaal dat we er op de fiets naartoe kunnen. Als ze ouder worden, dan gaan we waarschijnlijk ook wel ergens anders huiswachten. Sinds Agnes op school zit, hebben we er alleen tijdens de schoolvakanties tijd voor.” Agnes vindt dat heel gezellig, zeker als ze de kinderen van een vorige vakantie kent. “Er zijn dan veel vriendjes en vriendinnetjes,” zegt ze. Eveline: “Er zijn ook oudere gasten die juist in de vakantieperiode komen vanwege de vrolijkheid die kinderen om zich heen hebben. Er is altijd wel een gast die het heerlijk vindt om met Agnes en Margo op te trekken.” Sander en Eveline zijn razend enthousiast over hun werk als huiswacht, of zoals het officieel heet: gastheer en gastvrouw. “Je moet niet wachten tot je ouder bent, dat is nergens voor nodig”, zeggen zij. Ze raden andere jonge gezinnen aan om “het gewoon een keer te doen!” “Neem contact op met een huis in de buurt en vraag of je een weekendje mee mag draaien. Geheid dat je ook met het huiswachtenvirus besmet raakt.”

Zelf gastheer -vrouw worden?

Lijkt het je leuk om een of meerdere weken per jaar gastheer of -vrouw te zijn op een Natuurvriendenhuis of Nivon Kampeerterrein? Neem dan
eens contact op met een gastheer of gastvrouw van een Nivonhuis of -terrein. Zij kunnen je in contact brengen met de balie­coördinator die een kennismakingsgesprek houdt en nieuwe gastheren en -vrouwen begeleidt. De coördinator meldt je dan aan voor de cursus “Nivon Gastheer en Gastvrouw” die elk voorjaar en najaar wordt georganiseerd.
Van vrijdagavond tot zondagmiddag praat je er met andere nieuwe gastheren en -vrouwen over wat er allemaal komt kijken bij deze functie. Je ontmoet mensen die op verschillende huizen en terreinen met hetzelfde bezig zijn of gaan. De deelnemers vinden het een leerzaam en gezellig weekend.

Tekst : Lisette Eindhoven
Toorts 1-2009

Comments are closed.